Dr. Mayramgül DIYKANBAYEVA – KIRGIZ TÜRKLERİNDE EVLİLİK VE BUNA BAĞLI İNANIŞLAR

iki gencin isteği veya dünürcü gelme sonucuyla iki bölüm anlaşırlar ve erkek tarafı kıza küpe takar. Bu nişan sayılır. Yine karşılıklı konuşularak düğün günü saptanır. Düğün olacağı gün, kızı kendi ocağı* anıklar.** Önceden Kırgız kızlarının yaşının küçük olması, evlenmiş olması, dul olması saçlarının örülmesinden ve giydiği başlıklardan anlaşılırdı. Kız iken saçları kırk örüm olur ve “tebetey” denilen tepesinde kuş tüyü olan yuvarlak başlık takarlardı. Kızın evden kocaya gideceği gün “tebetey”i başından çıkarılır, saçı ikiye örülür, başına “eleçek” adlı yuvarlak, çeneyi de kapatan örtüsü olarak başlık giydirilir. Kırgız Türklerinde “eleçek”i yalnızca evli kadınlar giyer. Damat arkadaşlarıyla birlikte gelir, kızı evinden alıp götürür. Eskiden kız evden götürülürken annesi, ablaları ve yengelerince ağıtlar yakılırdı. Buna Kırgız Türkleri “Kız kınşılatuu” (Kız ağlatma) derler. Kırgız Türklerinin inancına göre kız mutlu olacağı yere ağlayarak gidermiş. Ayrıca gitmekte olan kızın yüzü örtülü olurdu. Kırgız Türklerindeki bu uygulama, Anadolu’daki kına gecesinin başka bir türüdür.

*Ocak: Aile
**Anıklar: Hazırlar anlamına gelir.

(Kaynak: KIRGIZ TÜRKLERİNDE EVLİLİK VE BUNA BAĞLI İNANIŞLAR, Dr. Mayramgül DIYKANBAYEVA)

About Çetin Bayramoğlu

Şairim , insanım.
Bu yazı KÜLTÜR-GELENEK-GÖRENEK içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.